Hallo Allemaal,

Zaterdag 3 juli heb ik een wedstrijd in enschede gelopen.

Het was heel erg warm maar ondanks de hitte had ik tocht 3 nieuwe pr's.

Er waren 5 onderdelen en dat waren :

• hoogspringen
• verspringen
• kogelstoten
• 60m
• 1000m

Maar door de warmte werd er van de 1000m 600m gemaakt.

Je begon met hoogspringen.

Alle kinderen hadden het erg warm, ik ook maar toch had ik met kogelstoten 1 meter meer dan mijn pr.

En met hoogspringen bleef ik heel lang hangen op 1.00m en nu had ik 1.05m gehaald.

De 60 ging ook heel goed daar had ik nu bij 10.2sec.

Daarna had ik met verspringen 3.07m gesprongen.

Als laatste hadden we de 600m daarhad ik bij 2.29 minuten. Toen we over de finish kwamen stonden ze klaar met een grote bak water .

Het was leuk aan de meerkamp dat er ook meisjes meededen van buiten de regio zoals uit Groningen en het westen van het land.

Dit was een goede training voor mij omdat ik in september ook weer in Enschede loop.

Romy Goudswaard en nog een fijne vakantie !!!!!

Romy in actie bij het hoogspringen

Romy in actie bij het verspringen

Op zaterdag 6 en zondag 7 maart 2010 stond het NK Cross gepland.
Dit jaar werdt deze cross door AV Atletics uit Nijverdal georganiseerd.
De plaats waar het hele avontuur zich heeft afgespeeld was Hellendoorn, vlak bij het avonturen park.

Namens ASV Eibergen hebben de volgende atleten deelgenomen aan het NK Cross:
Ruby Wantia, Ineke Visser, Marthe Onstein, Kim Siteur, Thijs Onstein, Tiemen Onstein, Peter te Brake en Diemer Harbers.

In alle vroegte zijn de deelnemers met hun supporters vanuit Eibergen vertrokken naar Hellendoorn.
Op een modderig en zwaar parcours was het hard werken voor de atleten, maar door de geweldige steun van de supporters is goed gepresteerd.

Voor een enkele deelnemers was dit hun eerste NK, en dus een hele belevenis. Zo ook voor Ineke Visser.

Tot mijn eigen grote verbazing heb ik me voor de eerste keer in mijn leven laten overhalen mee te doen aan een NK cross. Hoe dichter de datum naderde des te groter werd mijn verbazing.

Mijn angst was helemaal achteraan te eindigen en achtervolgd te worden door de bezemfiets. In de allereerste bocht keek ik dus angstvallig achterom of er nog wel lopers achter me kwamen en tot mijn grote geruststelling was dat het geval. Ik eindigde in mijn eigen categorie weliswaar als laatste, maar dat viel niet op omdat alle categorieën boven de 35 in één keer startten.

Het was een erg leuke ervaring. Sommige dingen had ik nog nooit meegemaakt, zoals starten over een breedte van 20 meter en dat je voor de start door de callroom moet om je kleding te laten controleren (clubkleding is verplicht bij een NK). 

Er was veel zorg aan het parcours besteed, alle boomstronken die over het pad liepen waren wit geschilderd en alles was heel goed afgezet. Het was wel een echt crossparcours met de nodige modder en oplopende gedeeltes en gelukkig ook de dalende gedeeltes en dat zelfs aan het eind. Ik was wel erg blij dat we niet door de (toch wel diepe) kuil hoefden, die zat alleen in het parcours voor de lange cross.

Volgend jaar is het nog een keer in Hellendoorn, dus ik doe zeker weer mee.

Ook voor Ruby Wantia was het een spannende dag.

Het was mijn eerste NK, ik vond het erg leuk om dit een keer mee te maken. Ik moest op de zondag 3,9km lopen.

Het ging wel iets anders dan ik had verwacht, meteen bij de start werd er veel geduwd, daar was ik een beetje door verrast. Er werdt gestart op een brede lijn, en na ongeveer 100m werd het erg smal en moest je een brug over, daar was het dus ook erg druk.

Tijdens de cross werd ik luidkeels aangemoedigd door mijn ouders, zusje, Herman, en andere bekenden.

Het parcour vond ik niet heel erg zwaar er alhoewel er wel veel hoogteverschillen in het parcours aanwezig waren. Mijn is tijd was 18.14, op het laatst had ik nog een mooie eindsprint zodat ik tegelijk met een ander meisje de finshlijn passeerde.
 
Ik vond het een mooie cross, een leuke ervaring!

Ook de jongste deelnemers hebben een geweldige dag gehad in Hellendoorn.

Wij vonden het een leuke cross, wel stond er een erg koude wind.
Door de regen was het parcours erg modderig en zwaar. Maar dit hoort nu eenmaal bij een cross volgens deze jeugdige atleten.

De atleten vonden het erg leuk dat Thomas Doesburg (trainer bostraining) aanwezig was. Samen met hem hebben ze nog snel even het parcours kunnen verkennen en de laatste tactische aanwijzingen kunnen doornemen voordat de wedstrijd van start ging.

Op de vraag of we deze atleten volgend jaar weer aan de start zien bij het NK Cross wordt wordt er in koor JA geroepen, volgend jaar gaan ze dus in de herkansing om de prestaties van dit jaar te verbeteren.
 

Voorbereidingen Berenloop 2009.

Over het verloop van een wedstrijd wordt altijd veel geschreven, maar de individuele voorbereidingen van de diverse lopers en niet te vergeten de supporters en begeleiders is nog wel eens een wat onderbelicht onderwerp.
En alleen al gezien de variëteit in voorbereidingen is het de moeite waard om daar aandacht aan te besteden.
 

	Diana Luyrink bijvoorbeeld deed haar naam eer aan en vergat waarom ze eigenlijk op het eiland was. Ze zat maar te luieren in de zon en er was heel wat voor nodig om haar in de benen te krijgen.
	Walter van de Gevel , haar man, toonde met zijn aankoop (een onderbroek  met pijpjes) bij Ter Stal in West Terschelling aan, dat ook datgene wat aan het oog onttrokken is tijdens de wedstrijd toch van essentieel belang is voor het uiteindelijke resultaat.
	Wilfred Brons liet zich al op vrijdagavond in de favoriete kroeg van West Terschelling allerlei tactische(?) aanwijzingen in het oor “fluisteren” door een ex-ASV lid.
	Arjan Timmerije ging uit van het standpunt: Niet met twee vingers in de neus, maar met twee handen in de zakken. ’t Löp wa los!
	Rene Roessink, de koelbloedigheid zelve het hele weekend. Gerard van der Leeuw , vlak achter René,daarentegen dacht overduidelijk: Waar ben ik  aan begonnen?
	Ineke Visser op de dag van vertrek nog gesignaleerd bij de kapper in Eibergen.  Je zou eens teveel tegenwind hebben op het strand.
	Bob Doornweerd: …….Berenloop? Ik lach er om! Let vooral op Bobs wapen in de strijd, een absolute must in de voorbereiding.
	Monique Blankvoort voert  hier de allerlaatste voorbereidingen uit om de stofwisseling in optimale conditie te brengen. Het resultaat was beter dan we hier aan het gezicht van Monique af kunnen lezen.
	Hans Hartman liep ook mee. Hij heeft zich echter zo grondig voorbereid dat hij het hele weekend niet meer gesignaleerd is en daarom is er ook geen foto beschikbaar, helaas. Volgend jaar een herkansing, Hans.
	Hugo Blankvoort probeerde in iedere situatie (en daar begon hij al vroeg in het weekend mee) het slagveld te overzien om acuut in te kunnen grijpen. Gelukkig is dit niet nodig geweest, maar de deelnemers begonnen met meer vertrouwen aan de wedstrijd.
	Ans ’t Hooft en Herma Doornweerd, twee begeleiders, hadden vele taken. Niet alleen meefietsen, stimuleren, aanmoedigen, geruststellen, af en toe de weg wijzen, maar ook werden ze gebruikt als pakezel.
	Nick Maatman oefende onder de geweldige inspirerende muziek van de band in de Braskoer alvast zijn aanmoedigingskreten voor de zondag. Naar zijn mening zijn vooral de mate van overgave en daarbij de juiste gezichtsuitdrukking van groot belang voor een optimaal eindresultaat.
	Gerrit en Nick Kamers vormde het niet te missen timing team.
	Voorbereidend overleg van de begeleiding is naar voldoening verlopen en naar de opgewekte gezichten te oordelen is men er van overtuigd dat niemand……….
	……..de man met de hamer zal tegenkomen. (Een Terschellings grapje op een voor veel lopers kritiek moment, nl. het 15 kilometer punt waar je het strand afkomt en nog 6 kilometer moet.)                                                             Een jubilerende Berenloper.